පාඨක නිර්මාණ

Week of සැප්තැම්බර් 23, 2020

හදවතේ රැඳි දෙවඟන
මධුෂානි රංගිකා ~ තල්වත්ත - කැලණිය
 
නෙතු අග රැඳි කඳුළු බිඳුමත
වැදුණු  මල්සර  පෙනුණි නෙතු අග
සංසාරයෙන් රැගෙන ආ නුඹ මා
සොයයි වෙන  හද අතර නුඹ ප්‍රමිලා...
 
ගිනිගෙන හද දැවෙන විට
වේදනාව දලු ලන විට
ප්‍රෙ‍්‍ර්මයේ  ගිනිදැල් අතර පිපි
නියඟලා පෙති අතර රැඳි
මා හදේ පිපි දෙවඟනයි නුඹ ප්‍රමිලා
 
සඳ සැඟවී සමනළ කන්ද මත
කුටියට  වැටි අඳුර මැද
ප්‍රේමයේ ගිනිදැල්වලින් බැඳි
නුඹව මා හදේ සිත්තම් කළ
සිත්තරු දස්කොන් මම ම වෙමි...
 
 
 
 
සිරගෙයි බුදුහිමි
රත්න ශ්‍රී විජේසිංහ ~

 

කැඩී කඹ පට – බිඳී විංචිය
වැටුණි පතුළට ජීවිතේ
කන්නේ කරවල
බොන්නේ බොරදිය
අසන් මේ වග සුදනනේ
මේක දුම්බර නොවෙයි;
මහ උළු ගේය කියන සිපිරි ගේ

තාප්පේ වීදුරු කටු උඩින්
ඉර එළිය බඩ ගා ඇදේ
අතුල් පහරක් සේ සුළඟ
කරදිය සමඟ මූණට වැදේ
කටු කම්බි වාහල් කඩින් වට
බුදු මැදුර පසෙකින් දිසේ
රළු හඬින් දෙන සාදු හඬ මැද
වැඩ හිඳිති ඔබ වහන්සේ

සිත තැළී මල් නූපුදින කල
කොහෙන් අපි මල් නෙළන්නේ
සිඳී හද වියැළිලා ගිය විට
පැණින් කොහොමද දොවන්නේ
යදම් සොලවා කෙසේදෝ අප
වඳින්නට අත නගන්නේ
සිර බතින් පිරවූ පාත්‍රය
ඔබට පූජා නොවන්නේ

නිදුකාණනේ මිදී ගිය
ලොව සියලු බැම්මෙන් නිදහසේ
වැඩ සිටින්නේ කිම්ද නැවතත්
මේ සංසාර කූඩුවේ
අහෝ! සිරගත කළෝ කවුරුද
මෙතැන යළි ඔබ වහන්සේ?

 


අසූව දශකයේ කවි පරපුරෙහි පුරෝගාමී කවියා වන රත්න ශ්‍රී විජේසිංහගේ දෙවැනි කාව්‍ය සංග්‍රහය වන වස්සානේ කෘතියෙහි එන නිර්මාණයකි. කවියා දකින බුදුහිමි වැඩ වසන්නේ සිරගෙදරකය. උන්වහන්සේ සිරගත කොට සිටීයයි පැවසීම උත්ප්‍රාසාත්මක යෙදුමකි.

ඇය
මේනුකා ශංඛනී ජයලත් ~ කොළඹ විශ්ව විද්‍යාලය


දෙකොපුල් රෝස පෙති විදහා හිනැහෙන්නී
සිනිඳු දෙපා දෑඟිලි පටලා ගන්නී
නිල්වන් පුළිඟු නෙත් දල්වා නරඹන්නී
සැම හදමඬලෙ සෙනෙහස උදුරා ගන්නී

ළදැරියකි ඇය මාපියන් උණුහුමේ සතුටින් දිවි ගෙවූ
සිසුවියකි ඇය තක්සලාවට නැණින් නුවණින් ලොව දිනූ
යෙහෙළියකි ඇය සොයුරියන් හා සිනාමල් වැසි විසිරවූ
කුමරියකි ඇය මවුන් ලොව මල් හීන මාළිගයන් මැවූ

රූ සපුවයි වත කමලයි මන බඳනා
නිල් වරලස විදා පාමින් කොමළ සිනා
පසන් නැණ ගුණැති යුවතිය සිත් නිවනා
මනාලියයි කුල සිරිතට ගරු කරනා

දෙව්ලිය ඇයයි නිවෙසම කල එළි ගැන්වූ
මව්තුමි ඇයයි දරුවන් යහමඟ ම යැවූ
දියණිය ඇයයි සැමසිත් සුවපත් කරවූ
රන්කඳ ඇයයි හිමි දිවි මඟ සරු කරවූ

පැමිණියා දාරක සෙනේහෙන් දිවි කතර සරතැස දරා
පැසී ගිය ඉසකේ රොදින් මහ සසර අනියත දුක දරා
සිතගියා මඟටම පිනෙන් බර සැවොම ඒ මඟට හුරු කරා
අමිල විය දිවි මං පෙතේ සුරඟනක් ලෙස ඇය නිම කරා


 

නැඟනිය මල්වර වුණා
චන්ද්‍රා මාලනී ද සිල්වා ~ පෝරඹ, අම්බලන්ගොඩ
 
නැවුම් කළෙන් දිය නාගෙන
පහන් වැටක් දෝතට ගෙන
එළිපත්තට ගොඩවුණාලු
හිච්චි නංගී සිනා පපා
 
සුවඳයි සුවඳයි
අපේ නිවසම සුවඳයි
නොලැබුණාට නිසිඳු සේල
නොදැම්මාට කරට මාල
මලේ සුවඳ නැත අඩුවෙන්නේ
 
හිරිමල් කෙල්ලන් ඇත නුඹෙ වයසේ
විකාර ලෝකෙක රසය විඳිනවලු
බලන්න එපා ඒ දිහාව
ගුණ මිණි මුතු පළඳාගෙන
හිනා වෙයන් නංගියේ
 
නෙත් ඉවුරේ මුතු කැට නොසලා
කෝපි මල් සිනා මුව අග රඳවා
හිනා වෙයන් මගෙ හිච්චි නංගියේ
 
 

Week of සැප්තැම්බර් 23, 2020